حکم شماره 1136-4/3/1336
در مورد تخفیف کیفر بزه مذکور در ماده 165 قانون مجازات عمومی دو رأی متناقض از شعبه هشتم و پنجم دیوان عالی کشور به شرح ذیل صادر گردیده است:
1-شعبه هشتم دیوان عالی کشور رأی صادر از شعبه ششم دادگاه استان مرکز را که به موجب آن با رعایت تخفیف مجازات مقرر در ماده 165 قانون کیفر عمومی فقط تا یک ربع تخفیف داده شده به استدلال این که:
منظور از حداقل و اکثر مذکور در ماده 45 مکرر قانون مجازات عمومی حداقل و اکثر مجازات اصل جرم است نه مجازاتی که از لحاظ رعایت جهات مشدده مقرر شده است. نقض نموده است.
2- شعبه پنجم دیوان کشور حکم شعبه دوم دادگاه استان مرکز را در همین مورد با استدلال به اینکه: کیفر مقرر در ماده 165 قانون مجازات عمومی همان حداکثر است که در ماده 162 تعیین شده و به موجب ماده 45 مکرر تخفیف در کیفر فقط تا یک ربع جایز می باشد، نقض نموده است.
با تحقیق اختلاف در آراء شعب دیوان کشور موضوع در هیئت عمومی دیوان مزبور طرح گردیده و با استماع عقیده دادستان کل مبنی بر اینکه:
طبق قسمت اخیر ماده 45 تا یک ربع می توان تخفیف داد به شرح زیر رأی داده اند: چون ماده 165 قانون مجازات عمومی در مقام ذکر جهت و نحوه تشدید کیفر در مورد سه ماده قبل آن وضع شده نه تعیین مجازات خاصی بدون حداقل و اکثر و چون مجازات ماده 162 که یکی از آن سه ماده است دارای حداقل و اکثر می باشد بنابراین تخفیف مجازات در مورد ماده 165 که ناظر به ماده 162 قانون مجازات عمومی است طبق ماده 45 مکرر قانون مزبور تا میزان حداقل ماده 162 جائز خواهد بود و در نتیجه رأی شعبه هشتم دیوان عالی کشور در این خصوص صحیح است.
وبسایت حقوق ارشاد معاضدت قضایی وبسایت حقوق ارشاد معاضدت قضایی