حکم شماره 3389-17/6/1337
در موضوع تخفیف مجازات در مورد تکرار جرم بین دو شعبه دوم و پنجم سابق دیوان عالی کشور اختلاف نظر حاصل گردیده و دو رأی متناقض به شرح ذیل صادر شده است :
الف) شعبه پنجم دیوان عالی کشور در رای شماره 1983 مورخه 14/12/1328 درباره متهم شروع به سرقت که بیش از دو سابقه محکومیت مؤثر داشته و با استناد به ماده 45 مکرر قانون مجازات عمومی به یک سال حبس تأدیبی محکوم شده بوده است بر اثر فرجام خواهی دادستان استان به استدلال این که:
کیفر مذکور در فقره سوم ماده 25 قانون مجازات عمومی حبس با اعمال شاقه است و با وجود علل مخففه بر طبق ماده 44 قانون مذکور کیفر متهم کمتر از دو سال حبس تأدیبی نخواهد بود.
حکم فرجام خواسته را نقض نموده اند.
ب – شعبه دوم دیوان عالی کشور به شرح رأی شماره 1541 مورخه 13/11/1325 درباره متهم به ترک انفاق که طبق ماده 214 قانون مجازات عمومی و رعایت تخفیف طبق ماده 45 قانون به سه ماه حبس تأدیبی محکوم شده بوده است بر اثر فرجام خواهی دادستان استان مبنی بر این که در مورد شق 3 ماده 25 قانون مجازات عمومی در صورت تخفیف باید طبق ماده 44 همان قانون اقدام بشود از نظر آن که اعتراض وارد نیست.
حکم فرجام خواسته را ابرام نموده اند.
بر اثر تحقق اختلاف موضوع در هیئت عمومی دیوان عالی کشور مطرح شده و با استماع نظر دادستان کل چنین رأی داده اند:
در مورد تکرار جرم پیش بینی شده در بند سوم ماده 25 قانون مجازات عمومی تخفیف طبق ماده 45 مکرر قانون مزبور به عمل می آید.
وبسایت حقوق ارشاد معاضدت قضایی وبسایت حقوق ارشاد معاضدت قضایی