حکم شماره 3976-25/10/1335
در موضوع تأثیر مداخله وکیل در دادرسی با تقدیم لایحه آراء مغایری از شعبه 8 و 9 دیوان عالی کشور به شرح ذیل صادر گردیده است:
الف- شخصی به اتهام سرقت در دادگاه جنحه محکوم شده متهم و دادستان درخواست رسیدگی پژوهشی نموده اند دادگاه استان با ملاحظه لایحه وکیل مدافع متهم دادنامه بدوی را استوار نموده است متهم به حکم مزبور معترض شده و دادگاه استان به عنوان این که دادرسی با مداخله وکیل انجام گردیده قرار رد دادخواست صادر می نماید و بر اثر فرجام خواهی متهم شعبه 8 دیوان عالی کشور چنین اتخاذ تصمیم نموده است: منظور از مداخله حضور وکیل است در جلسه دادرسی چون قرار فرجام خواسته مخدوش است به دستور ماده 430 قانون آئین دادرسی مدنی نقض و رسیدگی به دادگاه صادر کننده قرار ارجاع می شود.
ب – در مورد مشابه شخصی به اتهام راندن اتومبیل بدون پروانه مورد تعقیب قرار گرفته و در دادگاه جنحه تبرئه شده براثر پژوهش خواهی دادستان و طرح قضیه در دادگاه استان و وصول لایحه دفاعی وکیل متهم حکم بدوی گسیخته شده و متهم به یازده روز حبس و دویست ریال جزای نقدی و یک هزار ریال هزینه دادرسی محکوم شده است پس از اعتراض متهم دادگاه از لحاظ حضوری بودن حکم قرار رد دادخواست اعتراض را صادر می نماید – بر اثر فرجام خواهی متهم شعبه 9 دیوان عالی کشور چنین تصمیم اتخاذ نموده است به لحاظ دخالت وکیل و حضوری محسوب شدن حکم مورد اعتراض بر قرار دادگاه های دائر به رد اعتراض بر حکم مزبور اشکالی وارد نیست و ابرام می شود.
موضوع مختلف فیه در هیئت عمومی دیوان عالی کشور طرح گردیده چنین رأی داده اند: چون طبق شق 4 ماده 3 قانون اصلاح بعضی از مواد آئین دادرسی کیفری مصوب مرداد ماده 1328 یکی از مواردی که احکام صادر در امور جنحه در مرحله بدوی و پژوهش غیرقابل اعتراض شناخته شده در صورتی است که دادرسی با دخالت وکیل متهم انجام گیرد و اعم است از این که این دخالت به وسیله حضور و یا تقدیم لایحه برای دادرسی صورت گرفته باشد بنابراین رأی شعبه نهم دیوان کشور صحیح به نظر می رسد.
وبسایت حقوق ارشاد معاضدت قضایی وبسایت حقوق ارشاد معاضدت قضایی