رای وحدت رویه 4668 – 1336/9/7

حکم شماره 4668-7/9/1336

روزنامه رسمی 3772-29/10/1336

شماره 8939 23/10/1336

تصمیم هیئت عمومی دیوان عالی کشور در مورد اختلاف نظر دو شعبه دیوان مزبور که به موجب قانون مربوط به ایجاد وحدت رویه برای دادگاه­ ها لازم­ الاتباع است».

شعبه هشتم دیوان عالی کشور عقیده داشته که چوب آلت قتاله شناخته نمی­ شود تا جرح منتهی به مرگ به وسیله چوب به سر کسی با ذیل ماده 171 قانون کیفر عمومی، منطبق باشد در صورتی که شعبه سوم معتقد بوده که چوب با در نظر گرفتن موضع اصابت قتاله محسوب است و عمل با ذیل ماده مزبور انطباق دارد.

موضوع در هیئت عمومی مطرح شده و هیئت مزبور در تصمیم شماره 4668 – مورخ 7/9/1336 چنین اظهار نظر کرده است:

(مقصود از کلمه آلت مذکور در ماده 171 قانون مجازات عمومی وسیله­ ای است که مرتکب به کار برده و به مرگ منتهی شده باشد و اعم است از این که وسیله مزبور معمولاً کشنده باشد و یا آنکه از جهت حساس بودن موضع اصابت به مرگ مجنی ­علیه منتهی گردد و محدود ساختن قسمت آخر ماده مزبور به موردی که آلت­ عرفاً قتاله شناخته شود موافق با منظور ماده مزبور نیست بنابراین دو حکم شماره 21/3104-12/3/1336 – و 3101 مورخ 14/3/1336 شعبه سوم دیوان عالی کشور صحیح بوده و بر وفق قانون شناخته می­ شود.)

درباره ی محمد اسلامی

محمد اسلامی کارشناسی:حقوق ارشاد معاضدت قضایی دانشگاه:علوم انتظامی امین متولد1371/06/25

مطلب پیشنهادی

رای وحدت رویه 629 – 1377/10/29

خلاصه رای: منظور مقنن از ذکر جمله «مرجع تجدیدنظر، رای را نقض و رسیدگی می …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *